Święta Łucja... katolicka święta, którą wielbi cała protestancka Szwecja.
Urodziła się ona na początku IV w. na Sycylii. Po złożeniu ślubów czystości odmówiła wyjścia za mąż, w efekcie jeden z jej zalotników oznajmił władzom o jej chrześcijańskim wyznaniu. Skazano ją najpierw na pobyt w domu publicznym a następnie na śmierć (miała wtedy 23 lata). A więc, dlaczego obchody jej dnia zyskały taka sławę właśnie w laickiej Szwecji? Odpowiedz jest tak na prawdę bardzo prosta. Imię Łucja pochodzi z łacińskiego słowa "lux" czyli "światło" nie może więc dziwić , że to właśnie dzięki niej w najdłuższą noc w roku (przypadającej według kalendarza juliańskiego na 13 grudnia) przynajmniej na chwilę światło pokonuje grudniowe ciemności.
Jej historii tak naprawdę nie znają wszyscy mieszkańcy Szwecji. Mimo to obchody jej święta są uznawane za najbardziej wyjątkowe. Kiedyś dzień zaczynał się porannym budzeniem rodziców przez najstarszą córkę i przyrządzeniem przez nią szafranowych bułeczek i kawy. Dziś dzień 13 grudnia kojarzony jest z rozpoczęciem wielkich przygotowań do Bożego Narodzenia. Grzane wino, pierniki, śpiewanie kolęd- w czasie tego święta towarzyszą one wszystkim rodzinom. Jest to dzień bardzo ważny głównie dla młodych dziewczyn. Każda z nich ma szansę, w ten dzień, stać się Łucją. Wybory na nią odbywają się już miesiąc wcześniej. Zwyciężczyni dzięki nim zaczyna swoją światowa karierę. Jej życie od teraz jest już pilnie śledzone przez całe szwedzkie media.
Biała tunika przepasana czerwonymi wstążkami, korona z borówkowych gałązek w którą wplecione są białe świece( obecnie ze względów bezpieczeństwa są to tylko elektryczne lampki) w to ubrana zwycięska młoda kobieta z włosami zazwyczaj koloru blond, idzie na czele świetlistego korowodu. Stjärngossar- "gwiezdni chłopcy" (orszak Św. Łucji) na głowie mają spiczaste czapki, towarzyszą oni swojej pani bezustannie. Za nimi podążają małe dziewczynki, noszące w dłoniach świece, są one przebrane tak jak święta Łucja ponieważ pragną być dokładnie takie jak ona. Święta Łucja to wielki autorytet dla wszystkich Szwedów i zawsze budzi w nich podziw i szacunek.
Urodziła się ona na początku IV w. na Sycylii. Po złożeniu ślubów czystości odmówiła wyjścia za mąż, w efekcie jeden z jej zalotników oznajmił władzom o jej chrześcijańskim wyznaniu. Skazano ją najpierw na pobyt w domu publicznym a następnie na śmierć (miała wtedy 23 lata). A więc, dlaczego obchody jej dnia zyskały taka sławę właśnie w laickiej Szwecji? Odpowiedz jest tak na prawdę bardzo prosta. Imię Łucja pochodzi z łacińskiego słowa "lux" czyli "światło" nie może więc dziwić , że to właśnie dzięki niej w najdłuższą noc w roku (przypadającej według kalendarza juliańskiego na 13 grudnia) przynajmniej na chwilę światło pokonuje grudniowe ciemności.
Jej historii tak naprawdę nie znają wszyscy mieszkańcy Szwecji. Mimo to obchody jej święta są uznawane za najbardziej wyjątkowe. Kiedyś dzień zaczynał się porannym budzeniem rodziców przez najstarszą córkę i przyrządzeniem przez nią szafranowych bułeczek i kawy. Dziś dzień 13 grudnia kojarzony jest z rozpoczęciem wielkich przygotowań do Bożego Narodzenia. Grzane wino, pierniki, śpiewanie kolęd- w czasie tego święta towarzyszą one wszystkim rodzinom. Jest to dzień bardzo ważny głównie dla młodych dziewczyn. Każda z nich ma szansę, w ten dzień, stać się Łucją. Wybory na nią odbywają się już miesiąc wcześniej. Zwyciężczyni dzięki nim zaczyna swoją światowa karierę. Jej życie od teraz jest już pilnie śledzone przez całe szwedzkie media.
Biała tunika przepasana czerwonymi wstążkami, korona z borówkowych gałązek w którą wplecione są białe świece( obecnie ze względów bezpieczeństwa są to tylko elektryczne lampki) w to ubrana zwycięska młoda kobieta z włosami zazwyczaj koloru blond, idzie na czele świetlistego korowodu. Stjärngossar- "gwiezdni chłopcy" (orszak Św. Łucji) na głowie mają spiczaste czapki, towarzyszą oni swojej pani bezustannie. Za nimi podążają małe dziewczynki, noszące w dłoniach świece, są one przebrane tak jak święta Łucja ponieważ pragną być dokładnie takie jak ona. Święta Łucja to wielki autorytet dla wszystkich Szwedów i zawsze budzi w nich podziw i szacunek.
Szwedzi na szczęście są tak dumni z obchodów dnia "Swojej Świętej", że postanowili się nim podzielić z całym światem. Obecnie jest ono obchodzone w Japonii, Stanach, Kanadzie, Włoszech i także w Polsce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz