Tango, cóż to takiego myśli większość. Zaczynając od początku tango to rodzaj tańca jak i muzyki, która narodziła się w Argentynie. Ale tym razem chciałam zwrócić uwagę, na tango w znaczeniu tańca towarzyskiego. Sam ten rodzaj tańca wywodzi się z tradycji hiszpańskich habanery i flamenco, który powstał w 1900 roku. Na samym początku nazywano go improwizacją dwóch osób i figur, lecz z biegiem lat sposób patrzenia jak i tańczenia uległ zmianie. Tango zaczęło nabierać charakter flirtu pomiędzy mężczyzną, a kobietą co widoczne jest podczas gwałtownych, zdecydowanych, a za razem namiętnych ruchach partnerów. Partner w tangu ma największy wpływ na partnerkę, gdyż to on musi prowadzić, a nawet kierować w pełni ruchami partnerki, której jedynym zadaniem jest „rozkochać” w sobie władczego mężczyznę. Muzyka przy której tancerze ukazują swoją walkę uczuć często w niej można usłyszeć dźwięki akordeonu, które nastrajają jak i dodają oryginalnego charakteru całości. Tango jest najtrudniejszym tańcem standardowym do zatańczenia przez nie doświadczonych przez miłość tancerzy zawodowych jak i amatorów. Rytm, charakter tego tańca trzeba poczuć głęboko w swoim sercu jak i w swojej duszy, aby później móc w odpowiedni sposób przekazać je widzowi.