Rok 1863...

Od 1795r. Państwo Polskie znajduje się pod wpływami Imperium Rosyjskiego i od tego właśnie roku Polacy snują plany jak utraconą wolność odzyskać. W 1830 r. wybucha powstanie Listopadowe następnie Krakowskie, do tego dochodzą jeszcze małe bunty i inne mniejsze powstania. Niestety wszystkie te plany kończą się  niepowodzeniem i niosą za sobą nieprzyjemne dla Polaków skutki.  Rosja skutecznie odebrała im nadzieję na niepodległość.  Mimo wielu trudów i przeciwwskazań Polacy snuli plany wybuchu powstania. Wybór jego terminu padł na noc z 22 na 23 stycznia 1863 roku związany był on z branką z 14/15 stycznia. Początkowo nie odnoszono większych sukcesów. Jednak stopniowo strona polska zaczęła zwyciężać, do największych zwycięstw Polaków należy: zwycięstwo Langiewicza pod Chrobrzem i Grochowiskami oraz wygrana Michała Heydenreicha-Kruka pod Żyrzynem. Walki miały charakter partyzancki. Z powstaniem Styczniowym związane są też  wielkie liczby: stoczono około 1200 potyczek, które toczyły się na terenie całego ówczesnego Królestwa Polskiego, a udział w nim wzięło około 200 tys. powstańców w tym jednorazowo około 30 tys. Jednak losy tego powstania były nierozłącznie związane z aspektami międzynarodowymi. Wielka ówczesna potęga Prusy porozumiały się z Imperium Rosyjskim w sprawie wzajemnego  zwalczania powstania, natomiast po stronie Polski opowiedziały się  Francja, Austria, Wielka Brytania, a także Papiestwo. Mimo wielkich starań Polaków powstanie zakończyło sie w 1864 roku klęską, skutkiem czego po jego zakończeniu odbyły się liczne aresztowania i zsyłki na sybir .Zmieniono także nazwę  państwa na Kraj Nadwiślański.


 źródło: http://www.naszdziennik.pl/

W 150 rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego warto choć na chwilę zgłębić wiedzę o losach jego uczestników między innymi porzez liczne obrazy, zdjęcia czy wiersze.